Jastrzębia Góra leży w gminie Władysławowo. Jej głównymi walorami są przede wszystkim piaszczysta plaża, przepięknie urozmaicona linia brzegowa i czyste powietrze nasycone zapachem nadmorskich sosen. Jest to bardzo dobre miejsce na relaks i wypoczynek. To tutaj jest najdalej na północ wysunięte miejsce w Polsce. Wyznacznikiem tego punktu jest pamiątkowy obelisk, nazwany „Gwiazdą Północy”.

Latem jest to kurort dla amatorów kąpieli słonecznych, jak i wodnych. W okresie wakacyjnych miesięcy otwartych jest wiele punktów gastronomicznych, gdzie można coś zjeść, potańczyć czy nawet pośpiewać.

Również w pozostałych miesiącach roku Jastrzębia Góra jest miejscem atrakcyjnym dla tych, którzy poszukują ciszy i spokoju.  Aura bezkresnego morza zaprasza na długie spacery plażą. Jesienią turyści również chętnie chodzą po okolicznych lasach.

Dom Św. Ignacego jest oddalony 350 metrów od plaży. Na terenie obiektu są dostępne rowery oraz kijki nordic walking. Wokół znajdują się lasy z przepięknymi ścieżkami spacerowymi.

W okresie wakacyjnym (od czerwca do września) zapraszamy na WAKACJE NA SPOKOJNIE - wypoczynek nad morzem, połączony z możliwością większego skupienia i modlitwy.

Oferujemy:

- możliwość korzystania z domowych kaplic i oratorium

- możliwość rozmowy z osobą duchowną

- uczestnictwo we Mszy św. w kościele lub w kaplicy domowej

- korzystanie z auli, TV, biblioteki,

- wygodne pokoje jedno i dwuosobowe,

- pełne wyżywienie (3 posiłki) z możliwością przekąsek w pozostałym czasie.

Koszt:

w okresie lipiec-sierpień130 zł/doba pokój jednoosobowy 

                                   100 zł/doba pokój dwuosobowy

Poza sezonem letnim: 110 zł/doba pokój jednoosobowy

                                  90 zł/doba pokój dwuosobowy.

Dalsze informacje: w naszym kościele odbywają się adoracje Najświętszego Sakramentu, wieczory modlitewne, koncerty organowe, wystawy i pogadanki. Również zachęcamy do zapoznania się z zakładką "O nas-Warunki", gdzie znajdą Państwo dokładny opis wyposażenia domu.

 

Atrakcje:

 Wąwóz „Lisi Jar”

„Lisi Jar znajduje się jest  pomiędzy Rozewiem a Jastrzębią Górą na obszarze Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Jest to wąwóz, który ciągnie się wąskim pasem do wybrzeża Bałtyku, osiągając głębokość nawet do 50 metrów. Zbocza wąwozu porastają ponad stuletnie buki, tworzące mikroklimat okolicy. Niegdyś wąwóz ten miał ok. 10 km długości, jednak niszczycielskie działanie morza sprawiło, że dziś ma tylko 350 m długości. U wejścia do Lisiego Jaru hrabia de Rosset wybudował pierwsze w Polsce nadmorskie schronisko turystyczne "Nad Lisim Jarem" a w jego pobliżu usytuował obelisk upamiętniający legendę, jakoby Zygmunt III Waza wylądował właśnie w Lisim Jarze po nieudanej wyprawie po koronę Szwecji.

 

Latarnia Morska „Rozewie"

Latarnia Morska Rozewie zbudowana została w 1822 roku, ma 33-metry wysokości, jest z betonu i stali, niegdyś obsługiwana przez Leona Wzorka. Przylądek Rozewie wymieniony jest w historycznych dokumentach już w 1359 roku. Mieszkańcy nazywali wówczas przylądek Rosenhoupt, natomiast w drugiej połowie XIX wieku nosił już nazwę Rożewo, aby w końcu zostać Rozewiem. Ognie na przylądku palono w XVII wieku o czym informuje szwedzka mapa, wydana w 1696 r. Na tej mapie oznaczono ogień palony na rozewskim wzgórzu. Wiek XVIII był okresem uśpienia latarni i ostrzegawczych bliz. Groźna katastrofa 14 francuskich statków pomiędzy Rozewiem a Chłapowem podczas październikowego sztormu w 1807 roku prawdopodobnie spowodowała, że od tego czasu na rozewskim wzgórzu znowu zapłonął ogień.

 

„Gwiazda Północy”

Gwiazda Północy – kamień pamiątkowy leżący w Jastrzębiej Górze, w gminie Władysławowo, wykonany z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Jastrzębiej Góry, który wyznacza najdalej wysunięte na północ miejsce w Polsce. Pomnik powstał w 2000 r. po przeprowadzonych pomiarach geodezyjnych. Punkt faktycznie najdalej wysunięty na północ Polski (na plaży tuż przy Gwieździe Północy) Według pomiarów z listopada 2003 roku przeprowadzonych przez Urząd Morski w Gdyni jest to najbardziej wysunięty punkt na północy Polski, dokładnie 2 metry dalej niż przylądek Rozewie. Najdalej wysunięty na północ Polski punkt, ma współrzędne: 54°50′08,8″N 18°18′00,5″E

 

Wybrzeże klifowe

Jastrzębskim klifem ludzie ochrzcili najwyższy klif na wybrzeżu Bałtyku. Nazwa najprawdopodobniej ma przypominać o prawdziwym królu, dominującym niegdyś nad okolicą Jastrzębiej Góry i  przybrzeżnymi klifami – jastrzębiu. Wysoki na 33 metry klif pozwala turystom obejrzeć niepowtarzalne zachody słońca oraz pospacerować w miejscu silnie nasyconym uzdrawiającym morskim aerozolem. Wzdłuż krawędzi jastrzębskiego klifu biegnie niebieski szlak turystyczny.

 

Nadmorski Park Krajobrazowy

Nadmorski Park Krajobrazowy (kaszb. Nadmòrsczi Park Krajòbrazny) – park krajobrazowy położony w północnej Polsce, utworzony w 1978 roku. Obejmuje pas wybrzeża od Białogóry po Mierzeję Helską, Zatokę Pucką oraz jej zachodnie wybrzeże. Powierzchnia parku wynosi 188,04 km², natomiast jego otulina zajmuje 175,40 km².

W Nadmorskim Parku Krajobrazowym występują wszystkie typy wybrzeża charakterystyczne dla południowego Bałtyku. Charakterystycznym elementem są tu torfowiska, w tym najbardziej wysunięte na wschód torfowiska wysokie typu atlantyckiego. Prawie połowa parku jest porośnięta lasem, w szczególności sosnowym. Na przylądku Rozewie znajduje się rezerwat buków.

Fauna to ptaki takie jak mewy, myszołowy, bataliony. W przybrzeżnych wodach bogactwo glonów, skorupiaków oraz mięczaków. Występuje tu również wiele gatunków ryb: ciernik, płoć, okoń, węgorz. Zatoka Pucka jest akwenem dla foki szarej.

 

Rezerwat buków

Rezerwat Przyrody Przylądek Rozewski to obszar o powierzchni ponad 12 hektarów, w pobliżu latarni morskiej w Rozewiu. Utworzono go w 1959 roku, aby chronić pozostałości buczyny pomorskiej. Aby klifowe wybrzeże nie było niszczone przez wody Bałtyku, umocniono je betonową opaską. Dzięki temu zbocza, martwego wcześniej urwiska, pokryły się roślinnością. W bukowym lesie spotkać można dwustuletnie okazy o obwodzie pnia dochodzącym do 3 metrów. Te okazałe buki spowodowały konieczność podwyższenia wieży latarni morskiej.

 

 Piesze szlaki turystyczne

Szlak niebieski - nadmorski (rozewski)

Długość: ok. 28km

Przebieg szlaku: Krokowa - Ostrowo - Jastrzębia Góra - Rozewie - Władysławowo

Z Krokowej przez Minkowice, Sławoszyno oraz Bielawskie Błota kierujemy się na Karwię. Nie wchodzimy jednak do miasteczka, lecz skręcamy w prawo na Ostrowo. Potem, wzdłuż linii brzegowej idziemy na wschód, do Jastrzębiej Góry. Kolejny etap wędrówki pokonujemy również wzdłuż brzegu Bałtyku - w ten sposób docieramy do Rozewia, a następnie Chłapowa, Cetniewa i Władysławowa.

 

Ścieżka dydaktyczna: Przylądek rozewski

Ścieżka znajduje się na terenie rezerwatu Przylądek Rozewie oraz Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.

 Przystanki dydaktyczne:

 Latarnia morska - Aleja im. L. Wzorka - Drzewa: pomniki przyrody - Autostrada słońca - Łebski Żleb - Sosnowy bór - Bukowy las - Ujście strumienia do morza - Opaska betonowa -Bukowy las pomorski - Drewniane schodki - Pomniki wydarzeń historycznych - Kamienne schodki - Przybrzeżny grądowy las bukowy - Kamienista plaża u podnóża klifu - Kamienista plaża u wylotu Lisiego Jaru - Boczna dolinka Lisiego Jaru - Buki na zboczach Lisiego Jaru - Paprocie na zboczach Lisiego Jaru

 

    Szlaki rowerowe

„Autostrada Słońca”

Autostrada Słońca to nadmorski bulwar uroczyście otwarty w 1931 r., łączący Jastrzębią Górę z Władysławowem. Droga nadmorska to odcinek drogi nr 15 między Karwią, a Władysławowem. Droga powstała w latach 1921-1931. Na decyzję o budowie niewątpliwie miały wpływ takie czynniki jak katastrofalny stan infrastruktury na wybrzeżu oraz kłopoty z przewiezieniem zaopatrzenia wojskowego podczas wojny polsko-bolszewickiej 1919-1921. Taki stan rzeczy bez wątpienia miał negatywny wpływ na rozwój gospodarki, turystyki i ewentualną obronę tego rejonu.

Pospiesznie wybudowano kolej o charakterze wojskowym Puck-Hel, a następnie rozpoczęto budowę drogi wzdłuż brzegu morza. Miała ona biec od linii kolejowej ku granicy z Niemcami. Budowa tak zwanej Drogi Nadmorskiej miała łączyć Wielką Wieś z Jastrzębią Górą i Karwią. Drogę na długości 9 km w rejonie Wielkiej Wsi i Jastrzębiej Góry wykonano z bazaltu spajanego asfaltem. W tym rejonie, nawet jak na obecne warunki, jezdnia ma całkiem niezłe parametry, ma szerokość 8 m oraz dwa pobocza po 4,5 m. Jak widać w czasie budowy dość znacznie wybiegnięto w przyszłość, ale to prawdopodobnie wynikało raczej z potrzeb transportu ciężkiego sprzętu wojskowego.

 Na to, iż głównym użytkownikiem drogi miało być wojsko wskazują również inne cechy takie jak:

- nawierzchnia przystosowana do transportu ciężkiego (cecha charakterystyczna dla dróg budowanych w rejonie fortyfikacji Odcinka "Sarny" na Polesiu),

- łagodne zakręty i szerokie pobocza są korzystne dla układania torów kolejowych,

- wschodni kraniec drogi poprowadzono tak, aby pozwalał w łatwy sposób dołączyć nową bocznicę do istniejących torów,

- odcinek o lepszych parametrach (bazaltowa nawierzchnia i szerokie pobocze) kończy w miejscu dogodnym do obrony (skraj wzniesienia z osadą Jastrzębia Góra dominuje nad Karwieńskimi Błotami oraz ówczesną granicą z Niemcami,

- przepust-tunel długości 55 m, który zbudowano w wyniku zasypania wąwozu Ródnik ma masywną żelbetową konstrukcję, a jego profil jest identyczny jak w podziemnych chodnikach ówczesnych fortyfikacji (trafić do niego można z wejścia na plażę nr 15),

- jednostkę wojskową ulokowano w osadzie Cetniewo. Natomiast na odcinku Jastrzębia Góra - Karwia droga jest węższa i wykonano ze żwiru i tłucznia.

Drogę nazywano "autostradą słońca", "autostradą nadmorską" lub 'bulwarem morskim". Kiedy ją budowano, teren był otwarty i wówczas uważano ją za jedną z najpiękniejszych w Polsce. Obecnie "bulwar morski" stanowi zabytek techniki drogowej i ogólnie jest w dość dobrym stanie. Niestety na kilkunastu odcinkach droga jest już zakryta asfaltem.